Zgodnie z ogólną zasadą prawa międzynarodowego publicznego państwa zobowiązane są do wypełniania w dobrej wierze zobowiązań wynikających dla nich z umownych i zwyczajowych norm tego prawa. Ponieważ międzynarodowe prawo humanitarne jest częścią prawa międzynarodowego publicznego, obowiązek przestrzegania zasady dobrej wiary odnosi się także do tej dziedziny prawa. Daje temu wyraz art. 1 wspólny dla wszystkich czterech Konwencji Genewskich z 1949 roku oraz art. 1 Protokołu Dodatkowego I z 1977 roku, gdzie stwierdza się wyraźnie, że strony tych umów "zobowiązują się przestrzegać i zapewnić przestrzeganie [ich postanowień] we wszelkich okolicznościach". 

Ze sformułowania tego wynika nie tylko obowiązek przestrzegania norm międzynarodowego prawa humanitarnego dotyczących zarówno zasad prowadzenia działań wojennych, jak i ochrony ofiar wojny w czasie trwania konfliktu zbrojnego, ale także obowiązek wprowadzenia do prawa wewnętrznego - już w czasie pokoju - norm zapewniających przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego w czasie konfliktu zbrojnego. Chodzi tu nie tylko o regulaminy wojskowe, ale o wiele dziedzin prawa, a zwłaszcza o prawo karne, które powinno zawierać skuteczne sankcje karne dla osób, które popełniły lub wydały rozkaz popełnienia naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego. 

Obok odpowiedzialności przed sądami krajowymi jednostki mogą także odpowiadać za naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego przed sądami międzynarodowymi. Obecnie działają dwa takie trybunały karne: dla byłej Jugosławii i dla Rwandy. Wkrótce wejdzie w życie również umowa międzynarodowa, na której podstawie zostanie utworzony stały międzynarodowy trybunał karny, który będzie sądził osoby winne dokonania zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych oraz zbrodni agresji. 

Obowiązek przestrzegania i zapewnienia przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego obejmuje także obowiązek upowszechniania znajomości tego prawa - już w czasie pokoju - przede wszystkim w siłach zbrojnych oraz w tych działach administracji cywilnej, które w czasie konfliktu zbrojnego będą miały do czynienia ze stosowaniem międzynarodowego prawa humanitarnego (np. sprawy wewnętrzne, zdrowie, wymiar sprawiedliwości, łączność i komunikacja), jak również wśród ludności cywilnej.